یکشنبه ۲۸ مهر ماه ۱۳۹۸

[layerslider id="1"]

Daydream View

واقعیت مجازی هنوز تبدیل به یک پدیده همه گیر نشده است. البته، کمپانی سامسونگ تعداد زیادی از هدست های Gear VR را فروخته (یا دور ریخته است). هدست واقعیت مجازی Oculus Rift و HTC Vive در این زمینه فعالیت های خوبی را داشته اند، البته دستگاه PlayStation VR یک شروع قدرتمند برای سونی بوده است. همه این ها برای هواداران فناوری واقعیت مجازی خبر خوبی هستند، اما ما هنوز از صدها میلیون کاربر روزانه در سراسر دنیا خبر نداریم.
گوگل ادعا کرده است که یک راه حل دارد: هدست Daydream VR. این تنها یک محصول تک نیست، بلکه مجموعه ای از تجهیزات و استانداردها می باشد. گوشی هایی که دارای قابلیت ها و خصوصیات مورد نیاز باشند (باید دارای پردازنده گرافیکی پیشرفته، و حسگرهای دقیق و پرسرعت باشند)، و دارای نرم افزار مناسب (سیستم عامل Android 7.1 با خدمات گوگل) باشند را می توان به عنوان گوشی هایی “آماده برای Daydream” شناخت. هریک از این گونه گوشی ها را می توانید بر روی هدست های واقعیت مجازی Daydream VR استفاده کنید. در سال های آینده این اکوسیستم می تواند ده ها مدل از گوشی های دیگر و همچنین صدها میلیون از کاربران جدید را در خود جای دهد. اما اگر چشم انداز گوگل با موفقیت و قدرت شروع نکند، هیچ از آن ها اتفاق نخواهد افتاد. خوشبختانه، اولین گوشی که برای استفاده بر روی هدست واقعیت مجازی Daydream آمادگی دارد و ما آن را تست کردیم همان گوشی Pixel XL است و عملکرد عالی در این هدست دارد. حال اولین هدست واقعیت مجازی Daydream وارد بازار شده است. آیا هدست Daydream View به اندازه ای خوب هست که بتواند یک شروع برای برای انقلاب Android VR باشد؟

استفاده از پارچه به جای پلاستیک
اگر یک هدست واقعیت مجازی در هنگام استفاده برای شما مزاحمت و رنجی را ایجاد کند دیگر ارزشی ندارد. اما هدست Daydream View یکی از راحت ترین و لذت بخش ترین هدست های واقعیت مجازی است که ما از آن استفاده کرده ایم، و این راحتی را مدیون بافت پارچه ای خود می باشد. روکش این هدست نرم و انعطاف پذیر است، و به طرز خارق العاده ای وزن کمی دارد. ماسک صورت این هدست کاملاً استفاده راحتی دارد، و به راحتی خارج می شود تا بتوانید آن را شستشو دهید. البته این هدست زیاد با مد پیش نرفته است. یعنی، اگر شما یک گوشی را بر روی صورت خود قرار دهید، قیافه مسخره ای خواهید داشت. با این حساب، طراحی این هدست نسبت به طراحی پلاستیکی Gear VR شیک تر، و حتی از هدست Oculus Rift باکلاس تر به نظر می رسد. گوشی Pixel XL یک گوشی نسبتاً سنگین و بزرگ است، و در جلوی این هدست به صورت وزنه ای آن را پایین می کشد. من همیشه در استفاده از این هدست با این گوشی سعی در این داشتم که آن را تنظیم کنم و با وزن نامتعادل این گوشی درگیر بودم. برخی از این دردسرها به این دلیل است که، مانند هدست Gear VR، در این هدست نیز هیچ راهی برای تنظیم کردن فاصله عدسی های داخلی یا IPD وجود ندارد. این اصطلاحات مربوط به این است که این لنز ها تا چه اندازه از هم فاصله داشته باشند، و تنظیم این فاصله به گونه ای این لنزها را با هم سازگار می کند که با توجه به چشم شما، کم و زیاد شده و به بهترین صورت قرار خواهند گرفت. من یک سر کوچک و لاغر دارم و IPD (فاصله بین مرکز مردمک دو چشم) من کم می باشد، به همین دلیل به این نتیجه رسیدم که اکثر هدست ها با سر من به سختی تنظیم می شوند. پس می توانم هدست Daydream View را تهیه کنم تا به هر طریقی که دوست دارم آن را تنظیم کنم، اما این هدست هم مانند هدست های Gear VR کمی با سر من مشکل دارد. ولی زمانی که هدست Daydream View را به خوبی تنظیم کنید، خواهید دید که این از نظر راحتی استفاده بهترین هدستی است که تا بحال استفاده کرده اید. حداقل برای یک سر لاغر مانند سر من، کمی اطراف این هدست با هم فاصله دارند، که البته این خبر برای افرادی که عینک می زنند خبر خوبی است و برای افرادی که عینک نمی زنند خبر بدی است. زمانی که نور از بین این فاصله ها عبور می کند، باعث انعکاس نور بر روی لنزها می شود. اگر شما در اتاق خود یک لامپ روشن یا یک پنجره دارید، زمانی که سر خود را به اطراف می چرخانید متوجه این بازتاب نور خواهید شد. برای افرادی که سر بزرگ و پهن تری دارند این مشکل کمتر به چشم می آید، اما من برای این که بهتر از این هدست استفاده کنم باید به دنبال مکان های تاریک یا کم نور بگردم.

استفاده فوق العاده آسان
اگر گوگل قصد جذب کردن صدها میلیون کاربر را به خود و محصولات خود داشته باشد، باید همه چیز را از جمله استفاده از این هدست ها را تا جایی که ممکن است آسان کند. از این لحاظ، می توان گفت هدست Daydream View نسبت به هدست هایی مانند Gear VR و دیگر هدست ها، برتری دارد. نحوه استفاده از این هدست به این صورت است: شما گوشی خود را بر روی جایگاه مخصوص در جلوی هدست قرار می دهید، و آن را با استفاده از یک حلقه کشسان در اطراف آن می بندید. کار تمام است و حالا آماده به کار می باشد. هیچ نیازی به وصل کردن هیچ چیز دیگری نیست. هیچ نیازی به بررسی برای مطمئن شدن از نسخه پورت USB مورد استفاده برای شما نیست. هیچ نیازی به بستن بندهای پلاستیکی در اطراف هدست وجود ندارد و بلافاصله این هدست آماده استفاده می شود. حتی هدبند (سربند) در این هدست به راحتی تنظیم می شود. نرم افزار سیستم Daydream همه چیز را برای شما محیا کرده است، از جمله صفحه نمایش واقعیت مجازی را بر روی گوشی شما رندر می کند تا نقاط دقیقاً در جای خود قرار گیرند، و این تنظیمات را برای انواع اندازه های مختلف گوشی ها انجام می دهد. یک آموزش گام به گام ساده می تواند همه جنبه های ابتدایی از نحوه اجرای این هدست را به شما آموزش دهد-از جمله نحوه تنظیم آن برای دریافت بهترین دید، استفاده از کنترل گر (دسته ها)، و قرار دادن دید شما در مرکز صفحه، همگی به راحتی انجام می شوند. آنگاه شما خود را در یک جنگل زیبای کارتونی خواهید دید، که ابتدای آن با منوی واقعیت مجازی همراه است.

عصای جادویی
اگر مشکلی در روش های تنظیم کردن این هدست با گوشی به وجود آمد، قطعاً مربوط به روش تعامل شما با محیط خواهد بود. یکی از راه های برطرف کردن این گونه مشکلات برنامه Google Cardboard است، و تنها کاری که برای رفع این گونه مشکلات باید انجام دهید این است که زمانی که به چیزی نگاه می کنید، این دکمه را فشار دهید. هدست Gear VR دارای یک پد حساس به لمس و یک دکمه بازگشت می باشد، اما برای استفاده از آن باید دست خود را در کنار این هدست نگه دارید. برخی از برنامه های Gear VR از گیم پدها (دسته های بازی) پشتیبانی می کنند، اما اکنون شما باید یک خرید جداگانه را انجام دهید، یعنی باید یک جفت کردن بلوتوثی را برای آن انجام دهید، که این کار نیز ریسک دارد و ممکن است در این هدست پشتیبانی نشود. رویکرد هدست Daydream حرفه ای تر است. شما یک کنترل از راه دور را دریافت خواهید کرد که در بالای آن یک کلیک-پد گرد و مقعر، یک دکمه تکی در زیر آن (معمولاً برای باز کردن منوی یک برنامه)، و یک دکمه منوی سیستم در قسمت پایین تر این کنترل (معمولاً برای بازگشت به منوی Daydream، یا قرار دادن دید شما در مرکز) وجود دارند. دکمه های حجم صدا (ولوم) در سمت راست این هدست قرار دارند. این کنترل گر به خوبی کنترل گرهای هدست HTC Vive یا کنترل گر Oculus Touch در فضای سه بعدی عمل نمی کند. در عوض این کنترل گر دارای یک قابلیت حسگر حرکتی است، که تقریباً شبیه به کنترل گر Wii می باشد. در نتیجه، به اندازه کافی برای اشاره و انتخاب آیتم ها دقیق است، و به راحتی می توانید توسط این کنترل گر از یک عصای جادویی یا یک شمشیر استفاده کنید. این یک روش ارزان و عالی برای تعامل با برنامه های VR و بازی ها می باشد-البته به شدت مفهومی، کوچک، ساده و سبک می باشد. ولی من دریافتم که عملکرد این کنترل کمی دارای تاخیر است. در نمای واقعیت مجازی من این کنترل به میزان کسری از ثانیه عقب تر از اتفاق های بازی عمل می کرد. این تاخیر در کنار این واقعیت که این کنترل نمی تواند به دقت کامل موقعیت مکانی را دنبال کند، کافی هستند تا تقریباً مطمئن شویم که این گونه نمی توانیم حس ایجاد تغییر در دنیای مجازی را داشته باشیم. همچنین این کنترل کمی پرش دارد، و زمانی که شما از آن استفاده می کنید کمی خود به خود حرکت می کند. در مرکز قرار گرفتن این کنترل (کافی است دکمه home را نگه دارید) به راحتی انجام می شود، اما این مشکلی است که من با آن کنار نمی آیم.
من انتظار یک کنترل کاملاً دقیق، بدون تاخیر، و دنبال کننده لحظه ای موقعیت ها را داشتم، اما این کنترل نمی تواند نیازهای واقعیت مجازی من را در استفاده از یک گوشی بر روی این هدست ارضا کند. درحالی که راه حل گوگل هم دارای نقص هایی بود، ولی بازهم شک نکنید که این هدست خیلی بهتر از هدست هایی مانند Gear VR و هدست های مشابه آن است.

کیفیت واقعیت مجازی
وارد شدن به محیط واقعیت مجازی با استفاده از هدست Daydream View آسان است، استفاده از این هدست آسیبی به سر شما نمی زند، و کنترل حسگر حرکتی آن بهترین روش کنترلی است که تا به حال به بازار عرضه شده است. ولی اگر تجربه واقعیت مجازی به خودی خود خوب نباشد، همه این عامل های خوب را کمرنگ و بی اهمیت می سازد. خوشبختانه، گوگل به خوبی این معیار حیاتی را در هدست خود رعایت کرده است. برای این که کاری کنند که زمانی که شما از این هدست استفاده می کنید حس کنید که واقعاً در یک مکان مجازی قرار دارید، باید هدست دارای یک حداقل هایی از استاندارد عملکرد در خود باشد. بارزترین این استانداردها تاخیر حرکت به فوتون است-یعنی مدت زمانی که طول می کشد تا شما سر خود را برگردانید و به چشمان خود یک دید جدید از جهان را نشان دهید. این قابلیت باید با یک نرخ قاب بسیار دقیق و بالا، و یک صفحه نمایش با کیفیت که دید شما را تار نمی کند ترکیب شود. اگر در هریک از این ها یک هدست شکست بخورد، شما این هدست را دور می اندازید یا این که بدتر از این، از این هدست زده می شوید و سرگیجه خواهید گرفت.
این یکی از دلایلی است که من از Google Cardboard استفاده می کنم-این برنامه ای ارزان، جالب، و سرگرم کننده است- و یک واقعیت مجازی واقعی نیست. این دقیقاً این حس “حضور”را که شما خود را در یک مکان دیگر حس می کنید به همراه ندارد. من همیشه مجبور به توضیح دادن این شده ام که Gear VR نمی تواند جای یک برنامه عالی Google Cardboard را پر کند، بلکه در عوض دارای حداقل استانداردهای ‘real VR’ می باشد. با استفاده از هدست Daydream، گوگل توانسته است به میزان عملکرد مشابه این استانداردها برسد. رندر گرافیک در این هدست کیفیت استاندارد دارد و اگر شما سر خود را حرکت دهید متوجه این استاندارد و کیفیت خواهید شد، و البته کیفیت بصری و وسعت دید نیز کاملاً شبیه به این استاندارد می باشند. تمامی راه حل های مربوط به گوشی هنوز یک گام عقب تر از هدست های Rift ،Vive و PlayStation VR هستند. فقدان توانایی دنبال کردن حرکات سر و مکان کنترل، یک مشکل بزرگ در اکثر هدست ها می باشد. این مشکل تا زمانی که فردی بداند چگونه موقعیت دنبال کردن “پشت و رو”را بر روی سخت افزار گوشی پیاده کند، به قوت خود باقی خواهد بود. ولی هدست Daydream VR هنوز همان Real VR است، و می تواند تجربه واقعیت مجازی خوبی را به شما ارائه دهد. لزوماً این هدست کمی محدودتر از یک واقعیت مجازی کامل با قیمت خیلی گران تر و تنظیمات پیشرفته تر می باشد. اگر یک مشکل در هدست Daydream وجود داشته باشد، این مشکل همان فقدان محتوا می باشد. انتخاب بالا آمدن (دامنه انتخاب برنامه ها) این محیط به شدت محدود است، به طوری که نیمی از برنامه های Day One توسط گوگل ساخته شده اند. بله، برنامه هایی مانند Google photos ،YouTube و Street View همگی در واقعیت مجازی عملکرد مناسبی دارند، ولی تنها پنج تا از برنامه ها و بازی های گوگل هستند که آماده ورود به بازار می باشند و این خود محدود بودن منابع و محتوا را نشان می دهد. خوشبختانه، گزینه های متنوع تری در راه هستند. سرویس ویدئویی ضروری مانند Netflix و HBO Go و Hulu با در چند هفته آینده وارد بازار شوند. برندهای بزرگ برنامه مانند LEGO ترکیبی از حداقل ۲۰ تا از برنامه های سطح پایین تر هستند، و همه این برنامه ها طبق قول های داده شده تا انتهای امسال وارد بازار خواهند شد. پس برای انتخاب نرم افزارهای زیاد دست ما بسته است، اما افرادی که به تازگی این هدست را خریده اند به زودی برنامه های بیشتری را در بازار خواهند دید. حتی اگر برنامه های آینده کیفیت بالاتری نداشته باشند، حداقل این است که وسعت انتخاب را برای ما بیشتر خواهند کرد.

این هدست با این قیمت عالی است
قیمت هدست Daydream View تنها ۷۹ دلار است. این قیمت بسیار کمتر از قیمت Gear VR (99 دلار) است، در حالی که دارای کیفیت بسیار بالاتری نسبت به این هدست گران بوده و البته استفاده خیلی آسان تری هم دارد، ولی دارای کتابخانه انتخاب محدودتری برای نصب برنامه ها می باشد. با در نظر گرفتن این که تنها گوشی هایی که اخیراً از هدست Daydream پشتیبانی کرده اند گوشی های Pixel و Pixel XL هستند و قیمت آن ها بیش از ۶۵۰ دلار است، پس اگر چنین گوشی هایی را خریده اید و ۸۰ دلار بیشتر را برای خرید چنین لوازم جانبی فوق العاده ای پرداخت نکنید، حماقت کرده اید. با گذشت زمان، گوشی های بیشتری با هدست Daydream سازگاری خواهند داشت. دامنه انتخاب در بین این هدست ها بیشتر خواهد شد و تعداد گوشی هایی که از این هدست پشتیبانی می کنند نیز افزایش خواهند یافت. در حال حاضر، هدست Daydream View چیزی به غیر از یک لوازم جانبی فوق العاده برای گوشی های Pixel نیست. با این ظرفیت، این هدست کاملاً خوب است، و اگر برنامه های آن زیادتر شوند، عالی تر هم می شود. با این حال، چشم انداز بلند مدت هدست های Daydream VR به سختی قابل پیش بینی هستند. بسیاری از متغیرها در این پیش بینی وجود دارند: چه تعدادی از گوشی های Pixel توسط گوگل به فروش خواهند رسید؟ گوشی های دیگری که با Daydream سازگاری دارند با چه سرعتی بازار را به دست خواهند گرفت؟ وضعیت رقبای این هدست به چه صورت خواهد شد؟ آیا توسعه دهندگان می توانند انتظار کسب درآمد از این وسیله را داشته باشند، یا این که پروژه این هدست قبل از گسترش شکست خواهد خورد؟ گوگل باید مدتی را بر روی این پروژه تمرکز کند، و بر روی محتوای آن سرمایه گذاری کند و در عین حال بر روی بهتر کردن نرم افزار و سخت افزار آن کار کند. اگر گوگل این کار را انجام دهد، این دستگاه این پتانسیل را دارد که به یک پلتفرم عالی برای گوشی های هوشمند تبدیل شود. به این طریق تکه های معما برای موفق شدن این پروژه در کنار هم قرار می گیرند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *